Το RetroAthletics φιλοξένησε την συνάδελφο Ελένη Εμμανουηλίδου, η οποία μας έκανε ανάλυση και σχολίασε την κατάσταση που επικρατεί στο Ελληνικό ποδόσφαιρο αλλά και την κοινωνία που ζούμε.
Επίσης μέσα από την σελίδα μας έδωσε μια συνέντευξη, σχολιάζοντας πολλά καθημερινά θέματα που ταλανίζουν την κοινωνία, συμπληρώνοντας πως μια γυναίκα μέσα στην δημοσιογραφία μπορεί να δώσει τον καλύτερο της εαυτό χωρίς να έχει να ζηλέψει κάτι, αρκεί να έχει τσαγανό.
Ποια είναι η Ελένη Εμμανουηλίδου, η οποία μας αναλύει πως μπήκε στον χώρο της Αθλητικής δημοσιογραφίας
Ονομάζομαι Εμμανουηλίδου Ελένη. Είμαι 25 χρονών, έχω τελειώσει πληροφορική, αλλά η μεγάλη μου αγάπη είναι η αθλητική δημοσιογραφία.
Μου αρέσει πάρα πολύ, να περιγράφω αγώνες, να βλέπω αγώνες,να πάνω από όλα να τους ζω από κοντά .
Διαβάστε Ακόμη
Είμαι πάρα πολύ ευγνώμων ,που έχω κάνει κάποια βήματα ,που με έχουν κάνει γνωστή ,αναγνωρίσιμη ,πες το όπως θες . Το να είσαι γυναίκα και μέσα στην αθλητική δημοσιογραφία, δεν είναι εύκολο .
Πάντα θα υπάρχουν οι ανθρώποι ,που θα σου πουν , πήγαινε πλύνε κανένα πιάτο, από ανθρώπους που θα σου πουν τράβα στην κουζίνα σου, και από τους χειρότερους που θα σε κάνουν να φοβάσαι ακόμα και τον ίδιο σου τον εαυτό .
Τα έχω βιώσει και τα τρία είδη αυτών των ανθρώπων . Δεν θα σου πω , ότι είναι εύκολο αλλά θα σου πω ότι τα κατάφερα . Πάμε πίσω τα δικά μας.
Διαβάστε Ακόμη
Έχω δουλέψει στο newsfilter.gr που είμαι και ακόμα, στο athletikometopo.gr και στον athlitikoskosmos.gr
Αναλυτικά όσα μας είπε
1) Καλησπέρα Ελένη ευχαριστούμε για τον χρόνο σου, θέλουμε να μας πεις δύο λόγια για την πορεία της Εθνικής στο Nations League και ποιο ήταν το κλειδί της επιτυχίας;
Καλησπέρα Δημήτρη . Εγώ ευχαριστώ πολύ, για την φιλοξενία. Είμαι πολύ περήφανη για την Εθνική μας , είναι μια ομάδα που διψάει για να πάει σε μια μεγάλη διοργάνωση. Το κλειδί , για την επιτυχία της , ήταν η εμπιστοσύνη στις δυνατότητες των παικτών μας και την επιλογή πιο νέων παικτών , για να ενσωματωθούν στην εντεκάδα.
2) Είσαι σε έναν χώρο που επί το πλείστον δουλεύουν περισσότεροι άνδρες αθλητικοί συντάκτες και γενικά, τι είναι που σε κέρδισε ώστε να πάρεις αυτή την απόφαση και να ακολουθήσεις έναν δρόμο που σου έχει φέρει αρκετές επιτυχίες;
Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Εμένα , ήταν πολύ εύκολο και σίγουρο, ότι θα ασχοληθώ με την αθλητική δημοσιογραφία. Όπως ,όλα τα κορίτσια, μου άρεσαν οι παίκτες και μετά ερωτεύτηκα το ποδόσφαιρο.
3) Τι πιστεύεις ότι λείπει στον χώρο μας που θα μπορούσε να κάνει καλύτερη την δουλειά μας, και πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να φτάσει η Ελλάδα σε Ευρωπαϊκά πρότυπα;
Αχ, Δημήτρη … Θα γίνω κακία και δεν το θέλω. Στην δουλειά μας , καλώς ή κακώς, είναι πολύ δύσκολο να βρεις δουλειά , γιατί πρέπει να είσαι καλός / καλή σε άλλα πράγματα. Αν σταματήσει, να υπάρχει αυτό , θα είναι πολύ ωραία.
4) Μίλησε μας για την κοινωνία πως την βιώνεις, τις σχέσεις ανάμεσα σε άντρα και γυναίκα, τις διαφορές ηλικίας αν υπάρχουν και τι πιστεύεις ότι πάει λάθος και έρχονται πολλά διαζύγια;
Στο γήπεδο της ζωής, οι ρόλοι έχουν αλλάξει και αυτό είναι το σωστό. Παλαιότερα, οι σχέσεις έμοιαζαν με ένα σύστημα όπου ο καθένας είχε μια πολύ αυστηρή, προκαθορισμένη θέση – ο ένας στην άμυνα, ο άλλος στην επίθεση. Σήμερα, άνδρες και γυναίκες παίζουν ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο. Υπάρχει ισοτιμία, η γυναίκα είναι οικονομικά ανεξάρτητη και αυτό σημαίνει ότι η σχέση βασίζεται στην επιλογή, όχι στην ανάγκη. Η πρόκληση πλέον είναι να μάθουν να λειτουργούν ως πραγματική ομάδα και να μην κοιτάζει ο καθένας τα προσωπικά του στατιστικά. Στον αθλητισμό λέμε συχνά ότι η ηλικία είναι απλώς ένας αριθμός, και το ίδιο ισχύει και στις σχέσεις. Το θέμα δεν είναι πόσα χρόνια διαφορά έχεις με τον άλλον, αλλά αν τρέχετε με την ίδια ταχύτητα. Μπορείς να έχεις έναν έμπειρο “βετεράνο” και ένα νέο “ταλέντο” που να έχουν τέλεια χημεία γιατί έχουν το ίδιο πάθος και τους ίδιους στόχους. Το πρόβλημα ξεκινάει όταν ο ένας θέλει να παίξει στο Champions League και ο άλλος σκέφτεται την αποχώρηση από την ενεργό δράση. Αν οι φάσεις ζωής δεν συμπίπτουν, η διαφορά ηλικίας γίνεται εμφανής. Ξέρετε γιατί έρχονται τα διαζύγια; Γιατί χάσαμε τη νοοτροπία του “πρωταθλητή” που παλεύει μέχρι το 90ο λεπτό. Ζούμε σε μια κοινωνία των social media, όπου όλα γίνονται γρήγορα. Αν μια σχέση κάνει μια “κοιλιά” ή αν έρθει ένα σερί από κακά αποτελέσματα, αντί το ζευγάρι να κάτσει στα αποδυτήρια, να κάνει αυτοκριτική και να αλλάξει τακτική, επιλέγει τη λύση του συμβολαίου. Αλλάζουμε σύντροφο όπως οι ομάδες αλλάζουν προπονητές με την πρώτη στραβή. Οι μεγάλες ομάδες και οι μεγάλοι γάμοι χτίζονται στα δύσκολα, με υπομονή, προπόνηση και κυρίως με το να μάθεις να χάνεις και να συγχωρείς
5) Δεν θα μπορούσαμε να μην ρωτήσουμε για τις γυναικοκτονίες και τι πρέπει να γίνει ώστε να σταματήσουν εδώ !!!
Όταν οι άντρες, θα καταλάβουν ότι το ΟΧΙ είναι απάντηση και όχι συνενοχή.
6) Να περάσουμε και πάλι στα αθλητικά, θεωρείς ότι στην Ελλάδα υπάρχει αρκετή τοξικότητα που δεν αφήνει τον αθλητισμό να πάει μπροστά;
Γιατί ,το λες αυτό; Πάντα ,θα υπάρχει τοξικότητα, γιατί έτσι είναι η κοινωνία μας. Μακάρι ,μια μέρα να ξυπνήσω και να μην δω , πάλι το εξής “Πώς παίζει ο τάδε.” , θα το κάνω ταττου την ημερομηνία.
7) Πρέπει να βρεθεί τρόπος προβολής και τον σπορ που δεν έχουν καθόλου και να μάθει και ο κόσμος και άλλα σπορ εκτός από Ποδόσφαιρο και Μπάσκετ που έχουν την περισσότερη προβολή;
Αν δεν προβάλεις κάτι, ο κόσμος δεν το μαθαίνει. Αν δεν το μάθει, δεν το αναζητά, οπότε τα site λένε “δεν φέρνει κλικ, άρα δεν το γράφουμε”. Αυτός ο φαύλος κύκλος πρέπει να σπάσει».
• Η ατάκα σου: «Το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ είναι οι “βασιλιάδες”, αλλά η Ελλάδα έχει Ολυμπιονίκες στην κωπηλασία, την ξιφασκία και τη σκοποβολή που τους θυμόμαστε κάθε 4 χρόνια. Αυτό είναι δημοσιογραφική αποτυχία».
8) Ως συνάδελφος τι θα πρότεινες ώστε να υπάρξει κάτι τέτοιο, και πως γίνεται τα αθλήματα γυναικών να πάρουν μεγαλύτερη προβολή μήπως δεν έχουμε πολλές γυναίκες ρεπόρτερ για να ασχοληθούν, ή μήπως ο χώρος έχει κορεσμό;
“Εδώ πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη γυναικών ρεπόρτερ, αλλά η έλλειψη ευκαιριών και η στερεοτυπική αντιμετώπιση.
• Έχουμε εξαιρετικές συναδέλφους, αλλά συχνά το σύστημα τις περιορίζει σε ρόλους παρουσίασης ή life-style ρεπορτάζ, αντί να τις στείλει στην “πρώτη γραμμή” της ανάλυσης και της μετάδοσης.
• Δεν χρειάζεται να είσαι γυναίκα για να γράψεις για το γυναικείο ποδόσφαιρο ή το βόλεϊ, όπως δεν χρειάζεται να είσαι άνδρας για να καλύψεις τη Super League. Χρειάζεται απλώς να αντιμετωπίζεις τον αθλητισμό ως έναν και ενιαίο. Όταν η Εθνική Πόλο Γυναικών ή οι αθλήτριές μας στον στίβο φέρνουν μετάλλια, αποδεικνύουν ότι το προϊόν είναι ελκυστικό. Εμείς υστερούμε στην καθημερινή του κάλυψη.Ο χώρος μας δεν έχει κορεστεί από θέματα ή από αθλητές, έχει κορεστεί από την μονοφθαλμία. Έχουμε κολλήσει στις ίδιες 4-5 ομάδες και στις ίδιες δηλώσεις παραγόντων.
Αν ανοίξουμε την ατζέντα μας, θα δούμε ότι υπάρχει ένα τεράστιο, παρθένο κοινό που διψάει για κάτι διαφορετικό. Ο κορεσμός υπάρχει μόνο για όποιον αρνείται να κοιτάξει πέρα από το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ. Υπάρχει χώρος για όλους, αρκεί να έχουμε το μεράκι να ψάξουμε την είδηση εκεί που οι άλλοι βλέπουν “αδιάφορα σπορ”.
9) Το μήνυμα σου στον κόσμο ζώντας τον αθλητισμό ως αθλητικός συντάκτης, και όχι από την τηλεόραση τι σου αρέσει και τι δεν θα ήθελες να γίνεται;
Να μην κρίνουν την ομάδα τους, από ένα κακό αποτέλεσμα ή από έναν αποκλεισμό σε μια μεγάλη διοργάνωση. Να στηρίζουν τις ομάδες τους και στα εύκολα και στα δύσκολα.
Θέλω να ευχαριστήσω πολύ τον νονό μου , για την κατανόηση και την υποστήριξη σε όλα !!!
