Στο RetroAthletics μίλησε ο προπονητής του Βόλου 2004 Δημήτρης Βλάχος, οποίος αναφέρθηκε στην φετινή πορεία της ομάδας του, πως ξεκίνησε την προπονητική, τις διαφορές ανάμεσα σε αντρικό και γυναικείο ποδόσφαιρο, επίσης επισήμανε ότι πιστεύει στην παραμονή της ομάδας του.
Ποιος είναι ο Δημήτρης Βλάχος
Ο Δημήτριος Βλάχος, είναι 34 ετών και η προπονητική του πορεία ξεκίνησε το 2011 κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής, όπου εργάστηκε στη Σχολή Ποδοσφαίρου του Ολυμπιακού Πειραιώς. Στη συνέχεια δραστηριοποιήθηκε για πέντε χρόνια σε ανδρικές ομάδες του τοπικού, κατακτώντας και ένα πρωτάθλημα Λάρισας με τον ΑΣΒ Πύρρος. Παράλληλα, δεν έχει εγκαταλείψει ποτέ την προπόνηση σε αναπτυξιακές ηλικίες, όπου τα τελευταία εννέα χρόνια βρίσκεται στην ακαδημία Olympic FA Λάρισας, με σημαντικές διακρίσεις και κατακτήσεις τίτλων.
Από το 2021 ασχολείται και με το γυναικείο ποδόσφαιρο, ξεκινώντας από την ΑΕΛ στη Α’ Εθνική, ενώ τη σεζόν 2024–2025 εντάχθηκε στον Βόλο, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β’ ΕΘνικής, και βρίσκεται έως σήμερα.
Διαθέτει δίπλωμα προπονητικής UEFA A, είναι πτυχιούχος ΤΕΦΑΑ και κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο από την Ιατρική Σχολή Λάρισας.
1. Καλησπέρα κοουτς ένα σημαντικό ματς για να πάρετε ανάσα χάθηκε σήμερα, τι ήταν αυτό που έλειψε για την νίκη ;
Καλησπέρα. Ήταν ένα σημαντικό παιχνίδι και πραγματικά χάθηκε μια ευκαιρία για εμάς. Αυτό που μας έλειψε σήμερα ήταν η αποτελεσματικότητα. Είχαμε πολλές φάσεις, τρία τετ-α-τετ, και χάσαμε και ένα πέναλτι. Παρά τον όγκο ευκαιριών, δεν καταφέραμε να σκοράρουμε. Συνεχίζουμε τη δουλειά και κοιτάμε το επόμενο παιχνίδι.
2. Η περίοδος Ιανουαρίου πλησιάζει θα έρθουν κινήσεις ενίσχυσης της ομάδας, μετά και την απουσία της Κόντου, ή το ρόστερ της ομάδας μπορεί να τα καταφέρει;
Κοιτάξτε, η περίοδος του Ιανουαρίου πάντα δίνει κάποιες δυνατότητες. Θα προσπαθήσουμε να ενισχύσουμε την επίθεσή μας και το αριστερό μπακ, ειδικά μετά την απουσία της Κόντου, ώστε να έχουμε περισσότερες λύσεις. Παρ’ όλα αυτά, έχω εμπιστοσύνη στο υπάρχον ρόστερ· έχει δείξει ότι μπορεί να ανταποκριθεί και θα συνεχίσουμε όλοι μαζί με στόχο να παρουσιαστούμε ακόμη πιο ανταγωνιστικοί.
3. Πείτε για τις δυσκολίες που υπάρχουν στο γυναικείο ποδόσφαιρο, τι πρέπει να γίνει και πόσο ανάγκη υπάρχει για τα βασικά ζήτημα που δυστυχώς δεν μπορούν να καλυφθούν από την διοργανώτρια αρχή;
Οι δυσκολίες στο γυναικείο ποδόσφαιρο είναι ακόμη πολλές. Το βασικότερο ζήτημα είναι οι υποδομές. Χρειαζόμαστε γήπεδο για προπονήσεις και αγώνες σε σταθερή βάση, γιατί χωρίς αυτό δεν μπορούμε να δουλέψουμε όπως πρέπει. Επίσης υπάρχουν θέματα με τον εξοπλισμό, την ιατρική κάλυψη και γενικά με την οργάνωση—πράγματα που σε άλλες κατηγορίες θεωρούνται αυτονόητα. Η διοργανώτρια αρχή δεν μπορεί πάντα να καλύψει όλα αυτά, επομένως πρέπει όλοι οι φορείς να βοηθήσουν περισσότερο ώστε το γυναικείο ποδόσφαιρο να κάνει το βήμα μπροστά. Τα κορίτσια αξίζουν καλύτερες συνθήκες.
4. Πως ξεκινήσατε την προπονητική, και πόσο διαφορετικά είναι να δουλεύεις σε ανδρικό και γυναικείο τμήμα, ειδικά όταν δεν υπάρχουν και χώροι προπόνησης;
Ξεκίνησα την προπονητική το 2011 στη σχολή ποδοσφαίρου του Ολυμπιακού. Από τότε πέρασα από διαφορετικά τμήματα και κατηγορίες και κάθε εμπειρία με βοήθησε να εξελιχθώ. Όσον αφορά τη διαφορά ανάμεσα σε ανδρικό και γυναικείο ποδόσφαιρο, θεωρώ πως δεν υπάρχει κάποια ουσιαστική διαφοροποίηση σε επίπεδο δουλειάς μέσα στο γήπεδο. Αντιθέτως, οι κοπέλες είναι πολύ πιο υπάκουες και δουλεύουν με μεγάλη διάθεση και συνέπεια, κάτι που κάνει τη δουλειά μας πιο ευχάριστη.
5. Πως βλέπετε την μάχη της κορυφής; Ποια ομάδα σας έχει εντυπωσιάσει περισσότερο,και τι περιμένετε να δείτε στην πορεία;
Αν πρέπει να ξεχωρίσω μία, ναι, ο ΠΑΟΚ δείχνει φέτος πιο «ομαδικός», με περισσότερο πλάνο και καλύτερη συνοχή. Φαίνεται ότι έχει δουλέψει στην οργάνωση, στο ρόστερ και κυρίως στη νοοτροπία.
Είναι η πρώτη φορά που δεν στηρίζεται απλά στην ποιότητα κάποιων μονάδων, αλλά δείχνει πραγματικά ομάδα.
Πιστεύω ότι ο Αστέρας θα είναι η ομάδα που θα πιέσει τον ΠΑΟΚ.
6. Τέλος τι συμβουλή θα δίνατε σε μια μικρή κοπέλα που θέλει να ξεκινήσει να παίζει ποδόσφαιρο;
Αν είχα μπροστά μου μια μικρή κοπέλα που ονειρεύεται να παίξει ποδόσφαιρο, θα της έλεγα πρώτα απ’ όλα να μη φοβηθεί να κάνει το πρώτο βήμα. Να μην ακούσει κανέναν που θα της πει ότι «το ποδόσφαιρο δεν είναι για κορίτσια», γιατί το παιχνίδι αυτό είναι για όποιον το αγαπάει πραγματικά. Θα της έλεγα να μπει στο γήπεδο με χαμόγελο, να χαρεί την κάθε προπόνηση και να θυμάται πως όλες οι μεγάλες παίκτριες κάποτε ήταν μικρά κοριτσάκια που απλώς τόλμησαν να ξεκινήσουν.
Να προσπαθεί να μάθει τα βασικά, να δουλεύει με υπομονή και να μην απογοητεύεται εύκολα. Η βελτίωση έρχεται σιγά σιγά, και κάθε μικρό βήμα την φέρνει πιο κοντά στον στόχο της. Να μην συγκρίνει τον εαυτό της με άλλες αθλήτριες· να συγκρίνεται μόνο με τον εαυτό της την προηγούμενη εβδομάδα. Με προσπάθεια, θέληση και αγάπη για το παιχνίδι, μπορεί να φτάσει πολύ πιο ψηλά απ’ όσο φαντάζεται.
Και τέλος, θα της έλεγα να πιστέψει στον εαυτό της. Το γυναικείο ποδόσφαιρο μεγαλώνει, εξελίσσεται και ανοίγει δρόμους. Εκείνη και τα κορίτσια της γενιάς της είναι το μέλλον του. Αν το θέλει πραγματικά, δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να τη σταματήσει.







