Στο Retroatletics μίλησε η Κύπρια παίκτρια των Τρικάλων Χαρά Νεοφύτου,η οποία αναφέρθηκε για τον νέο σοβαρό τραυματισμό που την ταλαιπωρεί, σχολιάζοντας το φετινό πρωτάθλημα, την Εθνική Κύπρου,την ζωή στην Ελλάδα, και επισήμανε πως δεν το βάζει κάτω θέλοντας να γυρίσει δυνατή πίσω στους αγωνιστικούς χώρους.
Ποια είναι η Χαρά Νεοφύτου
Η Χαρά Νεοφύτου γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1996 στην Λεμεσό, είναι απόφοιτη στο Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού ΑΠΘ, επίσης έχει δίπλωμα Functional Trainer – Alterlife gym, Δίπλωμα UEFA C Κατερίνη 2019, ALFA SPORTS ANALYSIS DIPLOMA -FOOTBALL ANALYST.
Αγωνίστηκε σε
Απόλλων ladies, Άρη Θεσσαλονίκης, Αμαζόνες Δράμας, ΑΕΛ Λάρισας, Αβάντιδες Χαλκίδας, Αστέρας Τρίπολης, ΓΓΠΟ Καστοριάς, και Α.Ο Τρίκαλα. Ενώ έχει υπάρξει διεθνής με την ομάδα της Εθνικής Κύπρου.
1. Καλησπέρα Χαρά είσαι η μεγάλη άτυχη της ομάδα σου με δεύτερο χιαστό, σε ποιο στάδιο βρίσκεται η αποθεραπεία σου και πότε εκτιμάται η επιστροφή σου στα γήπεδα;
Καλησπέρα κ.Δημητρη ,καταρχάς θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για ενδιαφέρον σας για την συνέντευξη, με τιμάει αρκετά. Δυστυχώς η τύχη μου δεν με θέλει καθόλου είναι γεγονός. Κλείνω την Τρίτη 3 βδομάδες μετά από το χειρουργειο και σιγά σιγά μπαίνω σε ασκησιολογιο. Εκτος απροόπτου αν πάνε όλα καλά με την απόσταση πιστεύω στην περιοδο της προετοιμασία της νέας χρονιάς θα είμαι έτοιμη.
Διαβάστε Ακόμη
2. Ευχόμαστε να γυρίσεις πίσω πιο δυνατή, πως βλέπεις το φετινό πρωτάθλημα, ποια ομάδα έχει τον πρώτο λόγο, και τι πιστεύεις για την ομάδα των Τρικάλων;
Σας ευχαριστώ πολύ . Πιστεύω το φετινό πρωτάθλημα ίσως είναι το καλύτερο στην τελευταία 10ετια καθώς έχει μεγάλη διάρκεια και είναι πολύ πιο ανταγωνιστικό από άλλες χρονιές. Μέχρις στιγμής ΠΑΟΚ και ΑΕΚ δείχνουν να έχουν τον πρώτο λόγο αλλά γενικά παντα υπάρχουν εκπλήξεις και χρειάζεται προσοχή σε όλα τα ματς. Επίσης ΟΦΗ Ρέα και Αστέρας έχουν πολύ καλές ομάδες και κυνηγάνε τις πρώτες θέσεις. Όσο αφορά τα Τρίκαλα ξεκινήσαμε με πολύ δύσκολο πρόγραμμα στην αρχή και στην συνέχεια μας αποδιοργάνωσαν λίγο οι σοβαροι τραυματισμοί ( εγώ και άλλες 2 που είμαστε εκτός για μεγάλο χρονικό διάστημα). Δεν είναι τόσο κακιά η ομάδα μας ασχέτως τι δείχνει η θέση μας στην κατάταξη. Προσπαθούμε να παίζουμε καλό ποδόσφαιρο με build up από πίσω και πιστεύω μετά και την σημερινή μας νίκη απέναντι στον Βόλο 2004 υπάρχει περισσότερη αισιοδοξία για την συνέχεια. Σίγουρα η ομάδα χρειάζεται ενίσχυση γιατί είναι δύσκολη η συνέχεια αλλά πιστεύω με θετική σκέψη και δουλειά θα καταφέρουμε να κρατήσουμε την ομάδα στην κατηγορία.
3. Το γυναικείο ποδόσφαιρο δείχνει να ανεβαίνει σιγά σιγά, τι είναι αυτό που λείπει και τι χρειάζεται για να γίνει πιο ελκυστικό ή για να αποκτήσει περισσότερους πόρους;
Συμφωνώ ότι εξελισσεται χρόνο με το χρόνο αλλά χρειάζεται βελτίωση κυρίως στις αθλητικές εγκαταστάσεις τόσο για τις προπονήσεις όσο και για τους αγώνες. Κακοί αγωνιστικοι χώροι που φέρνουν σε κίνδυνο πολλές φορές τις αθλήτριες και χρήση ακατάλληλων αποδυτηρίων.Πολλές ομάδες αλλάζουν συνεχώς γήπεδα γιατί δεν έχουν δικό τους και δημιουργείται πρόβλημα με τις ώρες προπόνησης όταν χρησιμοποιειται κ από άλλες ομάδες. Επισης η απουσία φυσιοθεραπευτη από τις προπονήσεις και γενικά μέτρια αποθεραπεία μετά τους αγώνες. Αυτά ίσως είναι τα πιο σημαντικά προβλήματα που αν επιλυθούν θα είναι πιο ιδανικές οι συνθήκες για τις ποδοσφαιρίστριες. Από πέρσι είναι υποχρεωτική η προβολή όλων των αγώνων έστω και στο YouTube και φέτος η προβολή ενός αγώνα στην Ερτ2 δείχνει ότι αρχίζουν να νοιάζονται και για το γυναικείο ποδόσφαιρο και σίγουρα βοηθάει στην αύξηση της τηλεθέασης και της παρακολούθησης του γυναικείου ποδοσφαίρου.
Επίσης ειναι απαραίτητη η στήριξη περισσοτερων χορηγών στις ομάδες καθώς πέρα από ομάδες που είναι από πίσω η ΠΑΕ οι υπόλοιπες έχουν ιδιαίτερα μεγάλες δυσκολίες στο οικονομικό κομμάτι.
4. Πως είναι να φεύγει μια κοπέλα από την Κύπρο, να έρχεται Ελλάδα για σπουδές και ποδόσφαιρο, πιστεύεις ότι η μέχρι τώρα πορεία σου σε δικαιώνει; Ή έχεις κάτι άλλο στο μυαλό σου για την συνέχεια;
Σίγουρα δν είναι τόσο εύκολη η αλλαγή χώρας αν και προσωπικά επδ η Κύπρος είναι Ελληνική και έχουμε την ίδια γλώσσα , πολιτισμό και κουλτούρα δν είναι τόσο δύσκολη η προσαρμογή για εμάς. Στο εξωτερικό που δν υπάρχει και η γνώση γλώσσας αντιμετωπίζεις πολύ μεγαλύτερες δυσκολίες . Σίγουρα δν μετανιώνω για τις επιλογές μου και ότι έχω κάνει μέχρι τώρα αλλά πιστεύω είχα τις δυνατότητες και για κάτι περισσότερο. Ήθελα να πάω ξανά εξωτερικό γιατί όταν το είχα επιχειρήσει ( Ιταλία) δν πήγε τόσο καλα κυρίως λόγω του κορονοιου. Είχα στο μυαλό μου να ψάξω ομάδα στο εξωτερικό προπερσι αλλά είχα την ατυχία με τον πρώτο χιαστό και φέτος που επίσης έλεγα να το κάνω το καλοκαίρι αφου ολοκλήρωμα υγιής την χρονιά μου στα Τρίκαλα ξανά είχα την ατυχία να κόψω τον χιαστό στο άλλο πόδι. Οπότε μάλλον η τύχη μου δεν θέλει. Δεν ξέρω την νέα χρονιά που θα με βρει καθώς πρωταρχικός μου στόχος είναι να πάει όσο καλύτερα η αποκατάσταση μου και να ξανά επανέλθω δυνατή και υγιής.
5. Ποιες είναι οι διαφορές ανάμεσα στο ποδόσφαιρο γυναικών και ανδρών, και πως είναι τα πράγματα στο γυναικείο ποδόσφαιρο στην Κύπρο;
Η πιο μεγάλη διαφορά είναι ότι στο αντρικό επειδή είναι επαγγελματικό υπάρχουν πολύ μεγαλύτεροι μισθοί και πολύ καλύτερες εγκαταστάσεις, υποδομές και ανεσεις. Το μόνο πράγμα που διαφέρει μεταξύ αντρικού γυναικείου είναι η φυσική κατάσταση που είναι κ λογικό. Κατα τ αλλα παρατηρειται καλό επίπεδο ποδοσφαίρου και θεάματος από αρκετές ομάδες ποιοτικά. Και οι γυναίκες μπορούν να παίξουν όμορφο ποδόσφαιρο. Όσο αφορά την Κύπρο τα τελευταία χρόνια δεν πολύ παρακολουθώ για να είμαι ειλικρινής γιατί πάνε από το κακό στο χειρότερο. Όταν είχα φύγει για σπουδές παίζαμε σε ένα πρωτάθλημα 11 ομάδων και φέτος είναι μόνο 5! Επίσης στην Κύπρο δεν υπάρχει όριο στις ξένες ποδοσφαιρίστριες οπότε κυριαρχεί λίγο η ξενομανία στις ομάδες. Ελπίζω κάποια στιγμή να φτιαχτούν ξανά ομάδες και να γίνει το πρωτάθλημα όπως ήτανε για είναι κρίμα ειδικά για τις Κύπριες ποδοσφαιρίστριες που αναγκάζονται να φεύγουν εκτός για να έχουν εξέλιξη.
6. Πως πήρες την απόφαση να ασχοληθείς με το ποδόσφαιρο και τι σε ώθησε σε αυτό, είχες κάποιο πρότυπο;
Γενικά από μικρή πάντα μου άρεσε το ποδόσφαιρο και έπαιζα στην γειτονιά και στο σχολείο μαζί με φίλους και τον ξάδερφο μου. Πήγαινα παρακολουθουσα την ομάδα μου ΑΕΛ στο γήπεδο μαζί με τον μπαμπά μου και το είχα αγαπήσει.Ηταν ποδοσφαιριστής και ο θειος μου οπότε είχα ένα λόγο περισσότερο να πηγαίνω στο γήπεδο. Ως κορίτσι είχα και εγω την δυσκολία στην αρχή να πείσω τους δικούς μου για την ενασχόληση μου και αργησα να πάω σε ακαδημία. Αφού είχα περάσει από διάφορα άλλα αθλήματα εν τέλη ξεκίνησα στα 12 σε μια ακαδημία με αγόρια και στην συνέχεια στην ομάδα των Απόλλων Ladies όπου και παρέμεινα μέχρι τα 18. Συγκεκριμένο πρότυπο δεν είχα απλά μου άρεσε και το αγαπούσα.
