Το Retroathletics, σας παρουσιάζει μια άλλη διαφορετική στήλη, με τους καλύτερους τερματοφύλακες που έχουν αγωνιστεί στο Ελληνικό ποδόσφαιρο, είτε Έλληνες, είτε ξένους, κυρίως σας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω, θυμίζοντας σας “ιερά τέρατα ” που έπαιξαν σε αυτή την θέση.
Το ξεκίνημα μας είναι με τον αείμνηστο Τάκη Οικονομόπουλο
Ποιος ήταν ο Τάκης Οικονομόπουλος
Ο Τάκης (Παναγιώτης) Οικονομόπουλος γεννήθηκε στις 19 Οκτωβρίου του 1943 στην Καλλιθέα Αττικής, ενώ απεβίωσε στις 10 Φεβρουαρίου του 2025) ήταν Έλληνας διεθνής τερματοφύλακας ποδοσφαίρου, ο οποίος υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες τερματοφύλακες διαχρονικά. Η Διεθνής Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου (IFFHS) τον επέλεξε στην καλύτερη 11άδα όλων των εποχών του ελληνικού ποδοσφαίρου το 2021. Έχει μείνει γνωστός με την προσωνυμία “Πουλί”, λόγω των εντυπωσιακών του εκτινάξεων. Διαθέτοντας καλλιτεχνικό ταλέντο, τα τελευταία χρόνια είχε διακριθεί σαν ζωγράφος, συμμετέχοντας μάλιστα σε αρκετές εκθέσεις.
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τις αλάνες και το 1959 εντάσσεται στην Αθλητική Ένωση Καλλιθέας.
Εκεί παρέμεινε μερικούς μόλις μήνες, όταν στην ηλικία των 16 ετών πήρε μεταγραφή στον Απόλλων Αθηνών, όπου τον απέκτησε με το ποσό των 5.000 δραχμών, μετά από προτροπή του Αριστείδη Καμάρα.
Το 1962 πήγε στην Προοδευτική ως έμψυχο αντάλλαγμα για τη μετάγραφη του Γιάννη Βαραμέντη στον Απολλωνα Αθηνών και το 1963 στον Παναθηναϊκό, όπου επί 13 συνεχή έτη υπήρξε ο βασικός του τερματοφύλακας. Το 1965 έκανε ένα μεγάλο ρεκόρ, διατηρώντας την εστία του ανέπαφη για 1.088 αγωνιστικά λεπτά, από τις 17 Ιανουαρίου μέχρι και τις 27 Μαΐου.
Υπήρξε μέλος της Αήττητης Ομάδας του 1964 αλλά και της ομάδας του Τελικού του Πρωταθλητριών στο Γουέμπλεϊ και του Τελικού του Διηπειρωτικού Κυπέλλου το 1971.
Το 1976 μετακόμισε στην Πάτρα για την Παναχαϊκή, με τα χρώματα της οποίας αγωνίστηκε έναν χρόνο, σημειώνοντας 25 συμμετοχές.
Το 1977 επέστρεψε στον Απόλλωνα Αθηνών, με τη φανέλα του οποίου έκλεισε την καριέρα του το 1979.
Στην Εθνική Ελλάδας
Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 1965 στην εντός έδρας αναμέτρηση εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης για τα προκριματικά του Μουντιάλ 1966. Αγωνίστηκε συνολικά 25 φορές με το εθνόσημο, από το 1965 έως το 1974.
Τίτλοι – Διακρίσεις
5 Πρωταθλήματα Ελλάδος: 1964, 1965, 1969, 1970, 1972
2 Κύπελλα Ελλάδος: 1967, 1969
Φιναλίστ Κυπέλλου Πρωταθλητριών: 1971
Φιναλίστ Διηπειρωτικού Κυπέλλου: 1971
Μετά το ποδόσφαιρο
Με την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ανέλαβε προπονητής τερματοφυλάκων στον Παναθηναϊκό από το 1979 μέχρι το 2006. Το 2002 ανέλαβε προσωρινά για λίγους αγώνες προπονητής του Παναθηναϊκού, αντικαθιστώντας τον Σέρχιο Μαρκαριάν. Το 2017, ανέλαβε πρόεδρος του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού, ως επικεφαλής της διοίκησης που όρισε το Πρωτοδικείο Αθηνών.
Θάνατος
Την 1η Φεβρουαρίου 2025, πέντε ημέρες μετά την παρουσία του στην κηδεία του παλιού συμπαίκτη του στον Παναθηναϊκό, Μίμη Δομάζου, υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και εγκεφαλική αιμορραγία και μεταφέρθηκε για νοσηλεία στο νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός, από επιπλοκές των οποίων απεβίωσε εκεί στις 10 Φεβρουαρίου, σε ηλικία 81 ετών.
Αναλυτικά η καριέρα του
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
-1959 Α.Ε. Καλλιθέας
1959-1962 Απόλλων Σμύρνης
1962-1963 Προοδευτική Νεολαία Κορυδαλλού 18 (0)
1963-1976 Παναθηναϊκός 178 (0)
1976-1977 Παναχαϊκή 25 (0)
1977-1979 Απόλλων Σμύρνης 32 (0)
Εθνική ομάδα
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
1965-1974 Ελλάδα 25 (0)
Προπονητική καριέρα
Περίοδος Ομάδα
2002 Παναθηναϊκός
Η καριέρα του μέσα από εικόνες













