Το Retroathletics, σας παρουσιάζει μια άλλη διαφορετική στήλη, με τους καλύτερους τερματοφύλακες που έχουν αγωνιστεί στο Ελληνικό ποδόσφαιρο, είτε Έλληνες, είτε ξένους, κυρίως σας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω, θυμίζοντας σας “ιερά τέρατα ” που έπαιξαν σε αυτή την θέση.
Το σημερινό μας αφιέρωμα είναι στον Δημήτρη Ελευθερόπουλο.
Ποιος είναι ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος
Ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος γεννήθηκε στον Πειραιά, στις 7 Αυγούστου του 1976 είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας και νυν προπονητής.
Ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο από πολύ μικρός, σε ηλικία 7 ετών, στις ακαδημίες του Αργοναύτη Πειραιά, ενώ στη συνέχεια στις ακαδημίες του Ολυμπιακού Πειραιά.
Την περίοδο 1994-95 προωθήθηκε στην επαγγελματική ομάδα, χωρίς να συμμετάσχει σε κάποιον αγώνα. Την επόμενη χρονιά δόθηκε δανεικός στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε ως βασικός στη Β΄ Εθνική και στη συνέχεια επέστρεψε στον Ολυμπιακό για 8 περιόδους, κατακτώντας 7 πρωταθλήματα και ένα κύπελλο.
Έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική στις 29 Σεπτεμβρίου 1996 στον εκτός έδρας αγώνα με τον Ηρακλής Θεσσαλονίκης (0-1). Ήταν μέλος της ομάδας του Ολυμπιακού που έφτασε ως τα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ το 1999. Στις 23/10/2001 η απόκρουσή του σε εκτέλεση πέναλτι του Ρουντ Φαν Νίστελροϊ σε αγώνα με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Ολντ Τράφορντ, έμεινε στην ιστορία, αφού ήταν το μοναδικό αποτυχημένο που είχε εκείνη τη χρονιά ο Ολλανδός διεθνής παίκτης.
Το 2003 έχασε τη θέση του στον Ολυμπιακό και ταυτοχρόνως έπαυσε να υπολογίζεται και για την εθνική ομάδα, χάνοντας την ευκαιρία να αγωνιστεί στην τελική φάση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος 2004 στην Πορτογαλία. Ακολούθησε τον Ιανουάριο του 2004 η απομάκρυνσή του από τον Ολυμπιακό.
Το 2004 δοκίμασε να αγωνιστεί στο εξωτερικό, στο ιταλικό πρωτάθλημα, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Έμεινε πέντε περιόδους (ως το 2009) και αγωνίστηκε σε τρεις ομάδες του καμπιονάτο, τις Μεσίνα, Άσκολι και Σιένα.
Διαβάστε Ακόμη
Το 2005 αποκτήθηκε από τη Μίλαν, αλλά μετά τη θερινή προετοιμασία και τα φιλικά του καλοκαιριού δόθηκε δανεικός στη ΑΣ Ρόμα για μία χρονιά, χωρίς να λάβει μέρος σε κανέναν αγώνα πρωταθλήματος, παρά μόνο στο κύπελλο.
Το 2009 αποφάσισε να επαναπατριστεί και εντάχθηκε στον ΠΑΣ Γιάννινα, που επανήλθε στην Α΄ Εθνική. Το 2010 υπέγραψε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, όπου είχε πολύ καλή παρουσία και αγαπήθηκε από τον κόσμο του Γηραιού. Τελευταία ομάδα του ήταν το καλοκαίρι του 2011 ο Πανιώνιος με τον οποίο ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα στις 21/12/2011.
Στις εθνικές ομάδες
Ο Ελευθερόπουλος έκανε το ντεμπούτο του στην εθνική ομάδα σε ηλικία 23 ετών, στις 5 Φεβρουαρίου 1999, σε φιλικό αγώνα με το Βέλγιο (1-0) στη Λάρνακα.
Το 1999 αγωνίστηκε σε τρία ακόμα φιλικά της εθνικής και το 2000 σε έναν επίσημο και σε δύο φιλικούς αγώνες για τα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου 2002.
Το 2001 συμμετείχε σε δύο ακόμα αγώνες των προκριματικών του παγκοσμίου κυπέλλου και σε τρία φιλικά. Ο τελευταίος του διεθνής αγώνας ήταν με τη Φινλανδία εκτός έδρας, όπου η Ελλάδα γνώρισε τη συντριβή με 1-5, στον πρώτο αγώνα του Ότο Ρεχάγκελ στον πάγκο της. Συνολικά υπήρξε 12 φορές διεθνής.
Υπήρξε βασικό μέλος της εθνικής Ελπίδων, με την οποία έφτασε ως τον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων (Κ-21) το 1998, εναντίον της Ισπανίας.
Καριέρα προπονητή
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του ως προπονητής την περίοδο 2012-13 στον Πανιώνιο, ενώ την επόμενη χρονιά (2013-14) βρέθηκε στην Κύπρο και την ΑΕΚ Λάρνακας.
Τον Ιανουάριο του 2015 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού Βόλου, έχοντας ως άμεσο συνεργάτη του τον άλλοτε συμπαίκτη του στον Ολυμπιακό Πειραιά και τις εθνικές ομάδες, Στέλιο Βενετίδη, θέση από την οποία αποχώρησε τον Ιούνιο του ίδιου έτους.
Τον Σεπτέμβριο του 2015 ανακοινώθηκε η πρόσληψή του από τον Πανθρακικό έχοντας ξανά ως άμεσο συνεργάτη τον Στέλιο Βενετίδη, αποχώρησε όμως τον Ιανουάριο του 2016, για να αναλάβει τη Βέροια.
Τον Σεπτέμβριο του 2016 ανέλαβε τον Αστέρα Τρίπολης, θέση από την οποία αποχώρησε τον Φεβρουάριο του 2017.
Το καλοκαίρι του 2017 ανακοινώθηκε η έναρξη της συνεργασίας του με την Κέρκυρα, αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία του συλλόγου για την περίοδο 2017-18, αποχώρησε όμως μετά την ολοκλήρωση της πρώτης αγωνιστικής.
Στις 14 Νοεμβρίου του 2018 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Ηρακλή , θέση από την οποία αποχώρησε στις 16 Δεκεμβρίου του 2018.
Στις 28 Ιουνίου 2020 ανακοινώθηκε η πρόσληψή του από την Παναχαϊκή έχοντας και πάλι ως άμεσο συνεργάτη του τον Στέλιο Βενετίδη. Στις 20 Ιανουαρίου 2022 ανέλαβε νέος τεχνικός της Κηφισιάς, ενώ τέσσερις μήνες αργότερα, στις 20 Μαΐου 2022, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Πανσερραϊκού.
Τελευταία ομάδα ήταν η Νίκη Βόλου όπου ήταν περίπου 1,5 χρόνο αποχωρώντας στις 24/05/2024.
Τίτλοι – Διακρίσεις
Πρωταθλήματα Ελλάδος (7): 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003 με τον Ολυμπιακό.
Κύπελλο Ελλάδος (1): 1999.
Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελπίδων (φιναλίστ): 1998.
Κύπελλο Ελλάδος (φιναλίστ): 2001.
Κύπελλο Ιταλίας (φιναλίστ): 2006 (με τη Ρόμα)
Αναλυτικά η καριέρα του
Επαγγελματική καριέρα
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
1994–2004 Ολυμπιακός Πειραιώς 152 (0)
1995–1996 →Προοδευτική Νεολαία Κορυδαλλού 30 (0)
2004–2005 ΑΚΡ Μεσσίνα 10 (0)
2005-2006 ΑΚ Μίλαν 0 (0)
2006 Ρόμα 1 (0)
2006–2007 Άσκολι 14 (0)
2007–2009 ΑΚ Σιένα 14 (0)
2009–2010 Π.Α.Σ. Γιάννινα 16 (0)
2010–2011 Ηρακλής Θεσσαλονίκης 28 (0)
2011 Πανιώνιος Σμύρνης 12 (0)
Σύνολο 276 (0)
Εθνική ομάδα
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
1999-2001 Ελλάδα 12 (0)
Προπονητική καριέρα
Περίοδος Ομάδα
2012-2013 Πανιώνιος Σμύρνης
2013-2014 Α.Ε.Κ. Λάρνακας
2015 Ολυμπιακός Βόλου
2015-2016 Πανθρακικός
2016 Γ.Α.Σ. Βέροια
2016-2017 Αστέρας Τρίπολης
2017 Α.Ο.Κ. Κέρκυρα
2018 Ηρακλής
2022 Κηφισιά
2022 Πανσερραϊκός
2022-2024 Νίκη Βόλου
Η καριέρα του μέσα από εικόνες
