Τι να πρωτοθυμηθείς από αυτή τη χρονιά… Ίσως από τα πιο δυνατά ρόστερ όλων των εποχών…
Μαρτσέλο, Τσεπάνοβιτς, Καούνος, (έφυγε μεταγραφή για Ξάνθη το χειμώνα), Καπρινιώτης, Θωμάς, Μίλτος και Μανώλης Παπαδόπουλος, Τελλιάδης, Κοτταριδης, Σκούφαλης, Νάσης, Αλιατίδης, Δράκος, Βέττας, Ντοβατζιδης, Τσαναξίδης, Κίλης, Λαζαριώτης, Ιωσιφίδης, Μαλούτας Γ. , Λαζαρίδης, Αναστασιάδης και τα πιτσιρίκια τότε, Παντελής Καπετάνος (17 ετών πήγε έπειτα στον Ηρακλή Θ., στην ΑΕΚ και στη Ρουμανία), ενώ φόρεσε και τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδος και Κώστας Καπετάνος.
Εκείνη τη χρονιά λοιπόν η Κοζάνη έχοντας στην άκρη του πάγκου της τον Γρηγόρη Τσινό, (καριέρα στον ΟΦΗ), ξεκινά με τρεις νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια. (Αμπελόκηποι εκτός 0-2), Λύκοι (3-1 εντός) και Κιλκισιακό εκτός (4-2). Όλα καλά μέχρι εδώ… μετά έρχονται οι πρώτες γκέλες με Πιερικό εκτός, (2-1), και Μαρκό μέσα στην Κοζάνη με 1-2. Φεύγει ο «κακόμοιρος» ο Τσινός που πλήρωσε τη νύφη… και έρχεται ο καλός μου φίλος ο Γιάννης Γκαμπέτας. Δεν έκατσε πολύ όμως δυο μήνες, για να έρθει μετά ο παλαίμαχος άσσος του ΠΑΟΚ και του Ολυμπιακού, Γιώργος Κωστίκος.
Στα ματς με τους Λύκους και το Μαρκό τα παιχνίδια έγιναν υπό το φως των προβολέων παρακαλώ…. όμορφη ατμόσφαιρα. (Έγινε άλλο ένα με Ατρόμητο Αθηνών στον Β΄ Γύρο. 1 Απριλίου 2001. Το τι κρύο είχε εκείνη τη μέρα δε λέγεται…).
Βέβαια, αυτή η περίοδος ήταν η χρονιά που στο γήπεδο ήταν κερκίδες και στην απέναντι μεριά (από τη πλευρά του δρόμου) . Εγώ εκεί πήγαινα, καθώς ήταν πολύ καλύτερη η επαφή με τους ποδοσφαιριστές και γενικά με τον αγωνιστικό χώρο, άλλωστε ήταν και πιο φθηνά…
Αν θυμάμαι καλά, εκεί πλήρωνες 1.000 δραχμές. Δύο χιλιάδες στις ακριανές κερκίδες του σταδίου και 3.000 στη μεσαία κερκίδα. Στα διοικητικά τότε ο Δήμαρχος Κοζάνης και πρόεδρος ΚΕΔΚΕ, Παρασκευάς (Πάρις), Κουκουλόπουλος. Ένα παράδοξο της περιόδου ότι υποβιβάστηκαν 10 ομάδες. Ανάμεσα σε αυτές και η Κοζάνη, παρά του ότι στην αρχή πήγαινε για πρωταθλητισμό.
