Φόρεσαν τις φανέλες του Ολυμπιακού και της Ρεάλ!

Το RetroAthletics, σας θυμίζει ποιοι παίκτες φόρεσαν τις φανέλες του Ολυμπιακού αλλά και της Ρεάλ Μαδρίτης, συν τον Μίτσελ που ήταν ποδοσφαιριστής της Ρεάλ και διετέλεσε προπονητής των ερυθρόλευκων.

Δεν είναι και λίγοι οι κοινοί ποδοσφαιριστές που αρχικά φόρεσαν την φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης, και στην συνέχεια της καριέρας του έπαιξαν στον Ολυμπιακό με τον Κριστιάν Καρεμπέ να είναι ο συνθετικός κρίκος ανάμεσα στις δύο ομάδες σήμερα αφού βρίσκεται στον Ολυμπιακό.

Ξεχωριστή περίπτωση ο Μίτσελ

Ο Μίτσελ Γκονζάλεθ βρέθηκε στον πάγκο των ερυθρόλευκων από τις 4 Φεβρουαρίου του 2013 ως 6 Ιανουαρίου του 2015 σε 90 αγώνες, ενώ επέστεψε για δεύτερη θητεία στον Ολυμπιακό από τις 21 Σεπτεμβρίου του 2022 ως 3 Απριλίου του 2023 έχοντας 32 αγώνες, συνολικά έχει καθίσει στον πάγκο του Ολυμπιακού σε 122 παιχνίδια.

Ως ποδοσφαιριστής της Ρεάλ 

1976–1981 Ρεάλ Μαδρίτης
Επαγγελματική καριέρα*
Περίοδος Ομάδα Συμμ.† (Γκ.)†
1981–1984 Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια 108 (25)
1982–1996 Ρεάλ Μαδρίτης 404 (97)

Κριστιάν Καρεμπέ

Ως ποδοσφαιριστής 

1997–2000 Ρεάλ Μαδρίτης 51 (0)

2001–2004 Ολυμπιακός Πειραιώς 68 (3)

Ήρθε στον Ολυμπιακό το καλοκαίρι του 2001 από την Μίντλεσμπρο.

Στις 4 Ιουλίου του 2013, ο Καρεμπέ επέστρεψε στον Ολυμπιακό, αναλαμβάνοντας τη θέση του Συμβούλου Στρατηγικής της διοίκησης, για θέματα σκάουτινγκ, διεθνών σχέσεων και οργάνωσης όπου βρίσκεται ως σήμερα.

Ντάνι Γκαρσία Λάρα 

Ο Λάρα Γκαρuία Ντάνι γεννήθηκε το Δεκέμβριο του 1974 στην Καταλονία, αλλά έκανε τα πρώτα του βήματα προς την καταξίωση στη Ρεάλ Μαδρίτης. Από μικρός ήταν στο επίκεντρο ενός… clasico, αφού η μητέρα του, Καταλανή, ήταν οπαδός της Μπαρτσελόνα, ενώ ο πατέρας του προτιμούσε τη Ρεάλ Μαδρίτης. Το 1990 εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της «Βασίλισσας».Έπαιξε στη δεύτερη ομάδα των Μερένγκες από το 1993 μέχρι το 1995, σκοράροντας 20 γκολ. Η έφεσή του στο σκοράρισμα είχε ανεβάσει ψηλά τον πήχη, με κάποιους να τον χαρακτηρίζουν… νέο Φαν Μπάστεν! Και τον Φεβρουάριο του 1994 έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα, στο 2-0 επί της Ντεπορτίβο, με προπονητή τον Μπενίτο Φλόρο. Αν και ουσιαστικά αποτελούσε ακόμα μέλος της Ρεαλ Μαδρίτης B’, αγωνίστηκε για μια ακόμα φορά στη σεζόν 1994-95 στην πρώτη ομάδα. Στους Μαδριλένους ήταν δύσκολο να καθιερωθεί. Έτσι, το 1995 παραχωρήθηκε στη Σαραγόσα, με την «βασίλισσα» να διατηρεί την επιλογή επαναγοράς του.

Στη Σαραγόσα πήρε παιχνίδια και είχε διάρκεια, αν και όχι τόσο συχνότητα στο σκοράρισμα. Παρόλα αυτά, έδειξε πολύ καλά στοιχεία, Έτσι, επέστρεψε στη Ρεάλ Μαδρίτης για να φύγει αυτή τη φορά με προορισμό τη Μαγιόρκα. Ο ίδιος ήθελε την ευκαιρία του στους Μερένγκες. «Ο τελευταίος χρόνος, με τον Χάινκες στον πάγκο, ήταν απαίσιος. Του έλεγα, “δοκίμασέ με”. Μου έλεγε “ό,τι και να κάνεις, δεν μπορώ”. Έχεις μπροστά σου τον Μιγιάτοβιτς, τον Ραούλ, τον Μοριέντες, τον Σούκερ», τόνιζε. Τελικά το 1998-99 με τους Νησιώτες του Κούπερ ήταν από τις καλύτερες σεζόν του. Η Μαγιόρκα τερμάτισε στην τρίτη θέση, μόλις δύο βαθμούς πίσω από τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Ο Ντάνι είχε κάνει το come back του και την επόμενη χρονιά φόρεσε τη φανέλα της Εσπανιόλ. Έπαιξε ένα χρόνο, όπου σημείωσε 5 γκολ σε 26 εμφανίσεις. Αποχώρησε ένα χρόνο πριν λήξει το συμβόλαιό του, επικαλούμενος «προβλήματα» στις σχέσεις με τους συμπαίκτες του, ενώ είχε και προσωπικά ζητήματα. Επόμενος προορισμός του ο Ολυμπιακός, που ήταν σε αναζήτηση επιθετικού!

Στους «ερυθρόλευκους» θα συναντούσε έναν πρώην συμπαίκτη του στη Μπάρτσα, τον Ριβάλντο, ο οποίος και προέτρεπε τους Πειραιώτες να τον πάρουν με κλειστά μάτια και προανήγγειλε την επίτευξη πολλών τερμάτων από τον Ισπανό! Ένας παίκτης που έχει φορέσει τη φανέλα τόσο της Μπαρτσελόνα όσο και της Ρεάλ Μαδρίτης και έχει χριστεί διεθνής με τη Φούρια Ρόχα δεν περνάει απαρατήρητος. Η εμφάνισή του με την… περίεργη μπλούζα με φύλλο μαριχουάνας έφερε τον έξυπνο τίτλο «φουνταριστός» από εφημερίδα, καθώς και κάποια σχετικά συνθήματα από τους οπαδούς!

Ως φουνταριστός, πάντως, ήρθε στην Ελλάδα για να κάνει τη διαφορά ο Ντάνι, αλλά δεν τα κατάφερε. Στο Πρωτάθλημα αγωνίστηκε 19 φορές και σημείωσε δύο τέρματα, ένα απέναντι στην Καλαμαριά και ένα απέναντι στον ΟΦΗ. Στο Κύπελλο έπαιξε πέντε φορές και σκόραρε δις απέναντι στον Πανηλειακό και μία φορά απέναντι στον Θρασύβουλο, ενώ στην Ευρώπη έκανε τρεις εμφανίσεις. Στα δύο ματς με τη Ρόζεμποργκ και μία με τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Διάθεση είχε, αλλά του έλειπαν άλλα. Ήταν ξεκάθαρο ότι ήθελε αλλά… δεν μπορούσε! Ο κόσμος του Ολυμπιακού και όχι μόνο είχε μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά του για τον Ντάνι. Το… τρολάρισμα πέρασε σε άλλο επίπεδο. Γράφτηκαν ποιήματα και… κατεβατά! Οι «ερυθρόλευκοι» τελικά έβαλαν το χέρι στην τσέπη για να του λύσουν το συμβόλαιο. Στη χρονιά του, πάντως, ο Ολυμπιακός κατέκτησε το νταμπλ. Στον τελικό του Κυπέλλου με την ΑΕΚ είχε προλάβει να παίξει μόλις δύο λεπτά, περνώντας ως αλλαγή στο ματς του Μιχάλη Κωνσταντίνου. Περισσότερο τον θυμούνται για τους πανηγυρισμούς του!

Καριέρα ως ατζέντης

Ο Ντάνι έκανε ένα πέρασμα από την Ντενιζλίσπορ και τον Ιούλιο του 2007 επέστρεψε στη Μαδρίτης με την οικογένειά του, παίζοντας για λίγο την ερασιτεχνική Ράγιο Μαχανταόντα. Αφού έπαιξε ποδόσφαιρο σάλας με τους βετεράνους της Ρεάλ Μαδρίτης, ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τη μπάλα εκτός των τεσσάρων γραμμών του γηπέδου. Ο Ντάνι πήρε το δίπλωμα UEFA Pro και σιγά-σιγά επεκτάθηκε στη δουλειά του ως ατζέντης ποδοσφαιριστών, όντας αναγνωρισμένος από την ισπανική Ομοσπονδία, με την οποία έχει ευρύτερη συνεργασία, και τη FIFA. Δουλειά που συνεχίζει να κάνει και μέχρι σήμερα!

Ζούλιο Ζέραρ Σάντος Κορέια

Τη σεζόν 1999/00 η Ρεάλ Μαδρίτης τον απέκτησε και κατέκτησε μαζί της το UEFA Champions League. Η ιταλική Μίλαν,η ισπανική Ρεάλ Σοσιεδάδ, η Μπενφίκα και η Αούστρια Βιέννης ήταν οι επόμενοι σταθμοί της φθίνουσας πορείας της καριέρας του. Τη σεζόν 2004/05 αγωνίστηκε στη Μπόλτον όπου οι επιδόσεις του στο γήπεδο ήταν απογοητευτικές. Την επόμενη σεζόν μεταπήδησε στη μεξικανική Τίγκρες όπου ξαναβρήκε καλό αγωνιστικό επίπεδο δίνοντας έτσι την αφορμή στον Ολυμπιακό να τον εντάξει στο δυναμικό του τον Ιούλιο του 2006 ύστερα από ένα μικρό μεταγραφικό σίριαλ.

Με την ομάδα του Ολυμπιακού επέδειξε τον πρώτο χρόνο σταθερότητα και χωρίς να εντυπωσιάσει αναδείχθηκε σε απαραίτητο και αναντικατάστατο αμυντικό με την ευχέρεια μάλιστα να σκοράρει κυρίως με το κεφάλι. Κατά το δεύτερο χρόνο της παρουσίας του στο λιμάνι η απόδοση του έπεσε με αποτέλεσμα να μην ανανεωθεί το συμβόλαιό του.

Τίτλοι
1 ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λινγκ (2000)
1 Πρωτάθλημα Αυστρίας (2003)
1 Κύπελλο Αυστρίας (2003)
2 Πρωταθλήματα Ελλάδας (2007, 2008)
1 Κύπελλο Ελλάδας (2008)
1 Σούπερ Καπ Ελλάδας (2007)

1999-2001 →Ρεάλ Μαδρίτης 21 (0)

2006-2008 Ολυμπιακός Πειραιώς 41 (7)

Ραούλ Μπράβο 

Τη σεζόν 2000-01 αγωνίστηκε στη Ρεάλ Μαδρίτης Γ΄. Την επόμενη σεζόν ήταν μέλος της Ρεάλ Μαδρίτης Β΄, αλλά έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα στις 6 Οκτωβρίου 2001 στο Σαντιάγο Μπερναμπέου εναντίον της Ατλέτικο Μαδρίτης. Όταν βρισκόταν στη Β΄ ομάδα έκανε πολύ συχνά ατομική προπόνηση με τον προπονητή της πρώτης ομάδας, Βιθέντε Ντελ Μπόσκε, ο οποίος σκέφτηκε από την επόμενη σεζόν να τον εντάξει στην πρώτη ομάδα. Έτσι λίγο καιρό αργότερα τον έκανε μέλος της πρώτης ομάδας της Ρεάλ. Μετά από μια σεζόν στη μεγάλη ομάδα της Ρεάλ, πήρε μεταγραφή στην αγγλική Λιντς Γιουνάιτεντ.

Το 2003 ήταν η πιο αποτυχημένη χρονιά στην καριέρα του έχοντας μόνο 5 συμμετοχές χωρίς να σημειώσει κάποιο γκολ. Έτσι επέστρεψε στη Ρεάλ όπου και έμεινε τέσσερις σεζόν, έχοντας 66 συμμετοχές και 3 γκολ.

Τον Ιούλιο του 2007 υπέγραψε συμβόλαιο τεσσάρων χρόνων με τον Ολυμπιακό.

Ο Ραούλ Μπράβο έχει επίσης 14 συμμετοχές με την Εθνική Ισπανίας χωρίς να έχει πετύχει γκολ. Στον Ολυμπιακό φόρεσε την φανέλα με τον αριθμό 15, τον οποίο είχε και στη Ρεάλ.

Το 2009 πήγε δανεικός στη Νουμάνθια, και το 2010 πήρε μεταγραφή στη Ράγιο Βαγιεκάνο, όπου αγωνίστηκε μόνο σε 6 αγώνες. Το 2012 πήγε στη βελγική Μπέερσοτ. Το καλοκαίρι του 2014 αποκτήθηκε από την Βέροια και έναν χρόνο αργότερα υπέγραψε στον Άρη.

Τον Μάρτιο του 2017 αποχώρησε από την ομάδα την Θεσσαλονίκης.

Κόκκινες και κίτρινες κάρτες
Ο Ισπανός διεθνής συνολικά πήρε 60 κίτρινες κάρτες και 1 μόνο κόκκινη σε ένα ματς ενώ αγωνιζόταν με την Βέροια το 2015 χάνοντας 2 αγώνες.

2000-2001 Ρεάλ Μαδρίτης Γ 7 (0)
2001-2002 Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια 40 (2)
2001-2007 Ρεάλ Μαδρίτης 77 (4)
2003 →Λιντς Γιουνάιτεντ 5 (0)
2007-2011 Ολυμπιακός Πειραιώς 57 (0)

Τίτλοι και διακρίσεις
Πρωταθλητής Ισπανίας: 2007
Κυπελλούχος Ισπανίας: 2004
Σούπερ Καπ Ισπανίας: 2002, 2004
Πρωταθλητής Ελλάδας: 2008, 2011, 2009
Κυπελλούχος Ελλάδας: 2008
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λίγκ :2001

Μίγκελ Τόρες 

Ο Μιγκέλ Τόρες ξεκίνησε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα από τη Ρεάλ Μαδρίτης, στις ακαδημίες της οποίας βρισκόταν από τα 12 του χρόνια. Πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στην αρχική ενδεκάδα των Μαδριλένων στις 25 Οκτωβρίου του 2006 σε αγώνα του Κυπέλλου Ισπανίας εναντίον της Εκίχα Μπαλομπιέ, λόγω απουσιών βασικών στελεχών της Ρεάλ Μαδρίτης όπως ο Καναβάρο, ο Σισίνιο και ο Σαλγάδο.

Η πρώτη του συμμετοχή στο Ισπανικό Πρωτάθλημα πραγματοποιήθηκε στις 14 Ιανουαρίου του 2007 στον εντός έδρας νικηφόρο αγώνα της Ρεάλ Μαδρίτης εναντίον της Σαραγόσα (με σκορ 1-0). Από εκείνο το παιχνίδι και μετά ο Μιγκέλ Τόρες αγωνιζόταν συνεχώς ως βασικός στην πρώτη ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης, αν και δεν είχε υπογράψει ακόμα επαγγελματικό συμβόλαιο και ανήκε ουσιαστικά στην Β’ ομάδα της Ρεάλ.

Οι πολύ καλές του εμφανίσεις στο Ισπανικό Πρωτάθλημα, ανάγκασαν τον τότε προπονητή της Ρεάλ Μαδρίτης, Φάμπιο Καπέλλο να δηλώσει δημοσίως πως “δεν είναι εύκολο να βρεις παίκτη με τόση προσωπικότητα και ταλέντο σε άμυνα και επίθεση όπως είναι ο Τόρες”. Η ανταμοιβή του Ισπανού αμυντικού για τις πολύ καλές του εμφανίσεις ήρθε στις 12 Ιουλίου του 2007, όταν και υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης.

Ο Μιγκέλ Τόρες παρέμεινε στη Ρεάλ Μαδρίτης μέχρι και το καλοκαίρι του 2009, έχοντας αποκομίσει εμπειρίες τόσο από την Πριμέρα Ντιβιζιόν, όσο και από το Τσάμπιονς Λιγκ. Το ντεμπούτο του στη μεγάλη Ευρωπαϊκή διοργάνωση το πραγματοποίησε στις 6 Δεκεμβρίου του 2006 στον ισόπαλο εκτός έδρας αγώνα της Ρεάλ Μαδρίτης με τη Δυναμό Κιέβου (με σκορ 2-2), στον οποίο μάλιστα ξεκίνησε ως βασικός. Συνολικά, με την ομάδα της Ρεάλ, ο Μιγκέλ Τόρες πραγματοποίησε συνολικά 66 εμφανίσεις σε Πρωτάθλημα Ισπανίας, Κύπελλο Ισπανίας και Τσάμπιονς Λιγκ, δίχως ωστόσο να καταφέρει ωστόσο να πετύχει κάποιο γκολ.

Το καλοκαίρι του 2013, ο προπονητής του Ολυμπιακού Μίτσελ Γκονθάλεθ, ο οποίος είχε διατελέσει προπονητής της ομάδας Νέων της Ρεάλ Μαδρίτης και γνώριζε καλά τον Μιγκέλ Τόρες, ζήτησε την απόκτησή του από την διοίκηση του Ολυμπιακού, η οποία και πραγματοποίησε την επιθυμία του. Ο Μιγκέλ Τόρες δεν δίστασε να αφήσει το Ισπανικό Πρωτάθλημα για χάρη του Ελληνικού, καθώς αφενός γνώριζε καλά τον προπονητή του Ολυμπιακού με τον οποίο έχει συνεργαστεί ξανά στο παρελθόν και αφετέρου τον ενθουσίασε η ιδέα του να αγωνιστεί ξανά στο Τσαμπιονς Λιγκ.

Ο Ολυμπιακός, δαπάνησε μόλις 500.000 ευρώ για την απόκτησή του, εκμεταλλευόμενος καταρχήν την επιθυμία του παίκτη να αγωνιστεί υπό τις οδηγίες του Μίτσελ και έπειτα το γεγονός ότι ο παίκτης είχε μόλις για ακόμη ένα χρόνο συμβόλαιο, πράγμα που σήμαινε ότι αν δεν τον πουλούσε το καλοκαίρι του 2013 η Χετάφε, τον Ιανουάριο του 2014 θα μπορούσε ο παίκτης να διαπραγματευθεί ελεύθερα για τη μεταγραφή του σε οποιαδήποτε ομάδα χωρίς η ισπανική ομάδα να πάρει καθόλου χρήματα. Έχοντας παίξει μόλις σε 5 μάτς.

2005-2006 Ρεάλ Μαδρίτης Γ 34 (1)
2006-2007 Ρεάλ Μαδρίτης 19 (0)
2006-2009 Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια 52 (0)
2009-2013 Χετάφε ΚΦ 102 (1)
2013-2014 Ολυμπιακός Πειραιώς 5 (0)

Διακρίσεις
Ρεάλ Μαδρίτης
Πρωτάθλημα Ισπανίας: 2006-07, 2007-08
Σούπερκαπ Ισπανίας: 2008
Ολυμπιακός
Σούπερλιγκ: 2013-14

Μαρτσέλο 

Ξεκίνησε την καριέρα του με τη Φλουμινένσε, με την οποία το 2005 κέρδισε ένα πρωτάθλημα Καριόκα. Το 2006, έπειτα από καλές εμφανίσεις, τέθηκε στην ομάδα της χρονιάς για το Βραζιλιάνικο πρωτάθλημα, στην ηλικία των 18 ετών. Στο τέλος του 2006, μεταγράφηκε στη Ρεάλ Μαδρίτης έναντι 8 εκατομμυρίων δολαρίων. Με τη Ρεάλ κέρδισε μεταξύ άλλων πέντε ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και έξι τίτλους Λα Λίγκα, και αποτελεί τον ποδοσφαιριστή που έχει κατακτήσει τα περισσότερα τρόπαια στην ιστορία του συλλόγου της Μαδρίτης, 25 συνολικά. Το 2023 κέρδισε το Κόπα Λιμπερταδόρες με τη Φλουμινένσε και έγινε μόλις ο 12ος που καταφέρνει να έχει κερδίσει ως παίκτης και ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και Κόπα Λιμπερταδόρες.

Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Βραζιλίας το 2006 σε ματς εναντίον της Ουαλίας και σκόραρε ένα γκολ. Ήταν μέλος της εθνικής στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 όπου έφτασε μέχρι τα ημιτελικά της διοργάνωσης και εκλέχθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα της χρονιάς.

Έπειτα από εντυπωσιακές εμφανίσεις τόσο με τον σύλλογό του και την εθνική ομάδα, επαινέθηκε από θρύλους του ποδοσφαίρου όπως ο Ντιέγκο Μαραντόνα και ο Πάολο Μαλντίνι ως ο καλύτερος παίκτης στη θέση του. Επιπρόσθετα, πολύ συχνά τον συγκρίνουν με τον Ρομπέρτο Κάρλος, ο οποίος είχε δηλώσει “Ο Μαρσέλο διαθέτει καλύτερη τεχνική ικανότητα από μένα.” και τον ονόμασε ως τον καλύτερο ποδοσφαιριστή του κόσμου στην θέση του.

Πρώτα χρόνια και μεταγραφή στη Φλουμινένσε

Ο Μαρσέλο ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο σάλας όταν ήταν 9 ετών, και από τα 13 ήταν μέλος της Φλουμινένσε στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Ερχόταν από μία πολύ φτωχή οικογένεια και σκεφτόταν να παρατήσει το ποδόσφαιρο, αλλά ο παππούς του τον έπεισε να συνεχίσει.

Στις 3 Σεπτεμβρίου του 2022 υπέγραψε ως ελεύθερος στον Ολυμπιακό. Έλυσε το συμβόλαιό του με τον Ολυμπιακό και αποχώρησε από την Ελλάδα την Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2023. Με τον σύλλογο σκόραρε 3 γκολ και σημείωσε 2 ασίστ σε 10 αγώνες σε πρωτάθλημα, κύπελλο και Ευρώπη.

2005–2006 Φλουμινένσε 30 (6)
2007–2022 Ρεάλ Μαδρίτης 386 (26)
2022–2023 Ολυμπιακός 5 (3)
2023–2024 Φλουμινένσε 43 (3)

Τίτλοι και διακρίσεις
Σε συλλογικό επίπεδο
Ρεάλ Μαδρίτης
Πρωτάθλημα Ισπανίας (6): 2007, 2008, 2012, 2017, 2020, 2022
Κύπελλο Ισπανίας (2): 2011, 2014
Σούπερκαπ Ισπανίας (5): 2008, 2012, 2017, 2020
Τσάμπιονς Λίγκ (5) : 2014, 2016, 2017, 2018,2022
Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ: 2014, 2016, 2017
Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων: 2014, 2016, 2017, 2018
Σε εθνικό επίπεδο
Βραζιλία U–23
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2008 – Ποδόσφαιρο Ανδρών: Χάλκινο μετάλλιο
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2012 – Ποδόσφαιρο Ανδρών: Αργυρό μετάλλιο
Ατομικές
Ομάδα της Χρονιάς της ΟΥΕΦΑ: 2011

Εστέμπαν Καμπιάσο 

Ο Καμπιάσο ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα με την Αρχεντίνος Τζούνιορς το 1995 και μετακόμισε στη Ρεάλ Μαδρίτης το 1996 μαζί με τον αδελφό του Νικολάς Καμπιάσο . Το 1998, επέστρεψε στην Αργεντινή, όπου έπαιξε για τρία χρόνια με την Ιντεπεντιέντε και ένα με τη Ρίβερ Πλέιτ . Με αρκετή εμπειρία, επέστρεψε στη Ρεάλ Μαδρίτης το 2002. Βοήθησε τους Λος Μπλάνκος να κερδίσουν το Σούπερ Καπ UEFA και το Διηπειρωτικό Κύπελλο το 2002, καθώς και τη Λίγκα και το Σούπερ Καπ Ισπανίας το 2003, φτάνοντας επίσης στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ εκείνη τη σεζόν. Ο Καμπιάσο έφτασε επίσης στον τελικό του Κυπέλλου Ισπανίας την επόμενη σεζόν.

Στις 7 Αυγούστου 2015, ο Καμπιάσο υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό .  Σκόραρε το πρώτο του γκολ για την ομάδα στις 2 Δεκεμβρίου σε μια εκτός έδρας νίκη με 4-0 επί του Παναιγιάλειου στη φάση των ομίλων του Κυπέλλου Ελλάδας . Σκόραρε δύο φορές σε 14 αγώνες της Superleague Ελλάδας , καθώς η ομάδα με έδρα τον Πειραιά διατήρησε τον τίτλο της, συμπεριλαμβανομένου του γκολ που ισοφάρισε σε μια εντός έδρας νίκη με 3-1 επί του Παναθηναϊκού στο ντέρμπι των αιωνίων εχθρών στις 13 Μαρτίου 2016.  Έντεκα ημέρες νωρίτερα, στον πρώτο αγώνα του ημιτελικού κυπέλλου εναντίον του ΠΑΟΚ , σκόραρε σε μια εκτός έδρας νίκη με 2-1, η οποία ακυρώθηκε λόγω βίας από τους ντόπιους οπαδούς.

Ο Καμπιάσιο ανανέωσε το συμβόλαιό του στις 11 Ιουλίου 2016.

Στις 9 Μαρτίου 2017, επέστρεψε στην αρχική ενδεκάδα ως αποτέλεσμα της αποβολής του προπονητή του Ολυμπιακού, Πάουλο Μπέντο, από τον αγώνα με την Μπεσίκτας για τον πρώτο αγώνα της φάσης των 16 του Europa League , και σκόραρε με κεφαλιά το πρώτο γκολ σε μια ισοπαλία 1-1, ανακηρύσσοντας στη συνέχεια τον κορυφαίο παίκτη του αγώνα.

Στις 8 Σεπτεμβρίου 2017, ο Καμπιάσο ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, δύο μήνες μετά τη λήξη του συμβολαίου του με τον Ολυμπιακό. Η επιτυχία του Καμπιάσο στις επίσημες εξετάσεις για την άδεια UEFA A στο Κοβερτσιάνο , η οποία του επέτρεψε στη συνέχεια να αναλάβει ρόλο βοηθού στη Serie A ή B ή ρόλο προπονητή στη Serie C στο μέλλον, επηρέασε την απόφασή του να αποσυρθεί από το ποδόσφαιρο.

Υπήρξε βασικό στέλεχος της Εθνικής Αργεντινής, ενώ αγωνίστηκε, μεταξύ άλλων σε Ίντερ, Ρεάλ Μαδρίτης με τελευταίο του σταθμό τον Ολυμπιακό Πειραιώς.

Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας, ο Καμπιάσο έχει κερδίσει 23 επίσημους τίτλους (ως το τέλος του 2011)μόλις μία παραπάνω από τον Αλφρέδο Ντι Στέφανο.  Η πλειοψηφία των τίτλων του κερδήθηκε κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ίντερ, μεταξύ των οποίων πέντε πρωταθλήματα και το Τσάμπιονς Λιγκ του 2010.

Από το 2000, ο Καμπιάσο, είναι στέλεχος της Εθνικής Αργεντινής.

Κλήθηκε 52 φορές και εκπροσώπησε τη χώρα του, στο Μουντιάλ του 2006 και στο Κόπα Αμέρικα του 2007 και του 2011.

1996–1998 Ρεάλ Μαδρίτης Β’ 42 (4)
1998–2001 Ιντεπεντιέντε 98 (14)
2001–2002 Ρίβερ Πλέιτ 37 (14)
2002–2004 Ρεάλ Μαδρίτης 41 (0)
2004–2014 Ίντερ Μιλάνο 315 (50)
2014–2015 Λέστερ Σίτι 31 (5)
2015–2017 Ολυμπιακός 28 (2)

Χάμες Ροντρίγκεζ 

Ο Ροδρίγες ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα Ενβιγάδο την οποία βοήθησε να κερδίσει την άνοδο της στην πρώτη κατηγορία, όντας ο δεύτερος μικρότερος Κολομβιανός ποδοσφαιριστής που κάνει επαγγελματικό ντεμπούτο μετά τον Τζον Τζαίρο Μοσκέρα, στην ηλικία των 14 χρόνων, 5 μηνών και 9 ημερών.

Στις 22 Ιουλίου του 2014 ο Ροδρίγες υπέγραψε συμβόλαιο 6 ετών με την Ρεάλ Μαδρίτης, με το κόστος της μεταγραφής να φέρεται να φθάνει περίπου τα 87 εκατομμύρια ευρώ.

Ο Χάμες έκανε το ντεμπούτο του στο ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ στο γήπεδο Κάρντιφ Σίτι Στέιντιουμ εναντίον της Σεβίλλης, στην οποία η Ρεάλ Μαδρίτης κέρδισε 2-0. Έπαιξε 72 λεπτά πριν αντικατασταθεί από τον Ίσκο. Στις 19 Αυγούστου, ο Χάμες σκόραρε το πρώτο του γκολ για την Ρεάλ Μαδρίτης εναντίον Ατλέτικο Μαδρίτης στο πρώτο σκέλος του ισπανικού Σούπερ Καπ μπαίνοντας αλλαγή του Κριστιάνο Ρονάλντο στο ημίχρονο. Ο Χάμες έκανε το ντεμπούτο του Τσάμπιονς Λιγκ για τη Ρεάλ στο ο αγώνας της ομάδας άνοιγμα στάδιο εναντίον της ελβετικής Βασιλείας, όπου σκόραρε το τέταρτο γκολ στη νίκη με 5-1. Ο Χάμες τότε θα σκοράρει για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα εναντίον της Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, όπου προσέφερε επίσης και μία ασίστ, σε μία νίκη με σκορ 8-2. Ο Χάμες σκόραρε σε μια νίκη 4-0 στη Γρανάδα την 1η Νοεμβρίου.

Στον αγώνα εναντίον της Σεβίλλης, στην οποία σκόραρε το πρώτο γκολ, υπέστη κάταγμα στο πέμπτο μετατάρσιο στο δεξί του πόδι. Στη συνέχεια θα χρειαστεί άμεση χειρουργική επέμβαση και θα είναι εκτός δράσης για δύο μήνες. Επέστρεψε στις 5 Απριλίου στο ματς με την Γρανάδα, όπου έδωσε ασίστ σε δύο γκολ, σε αγώνα που έληξε 9-1, πριν αντικατασταθεί στο 60ο λεπτό. Μέρες αργότερα σκόραρε το πρώτο του γκολ μετά το τραυματισμό του κατά της Ράγιο Βαγιεκάνο σε μια νίκη με 2-0.

Αφού έμεινε στον πάγκο στο εναρκτήριο αγώνα της ομάδας του, μια ισοπαλία χωρίς τέρματα εναντίον της Σπόρτινγκ Χιχόν, ο Χάμες έκανε την πρώτη συνεισφορά στην σεζόν κάνοντας man of the match εμφάνιση εναντίον της Ρεάλ Μπέτις, σκοράροντας τόσο με ένα εντυπωσιακό χτύπημα φάουλ και με ένα “ψαλιδάκι”, αλλά και δίνοντας μία ασίστ στον Γκάρεθ Μπέιλ.

Στις 8 Σεπτεμβρίου 2015, κατά τη διάρκεια ενός διεθνούς φιλικού αγώνα, εναντίον του Περού, συγκρούστηκε με τον περουβιανό παίκτη Χουάν Μανουέλ Βάργκας. Αν και αρχικά φάνηκε σε θέση να συνεχίσει, αντικαταστάθηκε από το παιχνίδι προληπτικά. Στις 10 Σεπτεμβρίου, η Ρεάλ Μαδρίτης ανακοίνωσε ότι ο παίκτης είχε διαγνωστεί με κάκωση σε μηριαίο μυ και δεν επέστρεψε στη δράση μέχρι τις 13 Νοεμβρίου, σε ένα ξεκίνημα με την Κολομβία σε προκριματικό αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018 εναντίον της Χιλής, όπου σημείωσε ένα σημαντικό γκολ στις καθυστερήσεις για να κερδίσει η χώρα του την ισοπαλία.

Στις 14 Σεπτεμβρίου 2022 ο Ολυμπιακός απέκτησε ως ελεύθερη μεταγραφή τον Χάμες Ροδρίγκες καθώς έλυσε την συνεργασία του με την Αλ Ραγιάν του Κατάρ. Στις 13 Απριλίου 2023 Ο Χάμες και η ΠΑΕ Ολυμπιακός προχώρησαν σε λύση της συνεργασίας τους.

2007-2008 Ενβιγάδο Φούτμπολ Κλουμπ 30 (9)
2008-2010 Μπάνφιλντ 42 (5)
2010-2013 ΦΚ Πόρτο 63 (25)
2013-2014 Μονακό 34 (9)
2014-2020 Ρεάλ Μαδρίτης 85 (29)
2017-2019 →Μπάγερν Μονάχου 43 (14)
2020-2021 Έβερτον ΦΚ 23 (6)
2021-2022 Αλ Ραγιάν ΣΚ 13 (4)
2022-2023 Ολυμπιακός 20 (5)

Χαβιέρ Σαβιόλα 

Γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες. Ξεκίνησε και ολοκλήρωσε την καριέρα του στην Ρίβερ Πλέιτ, ενώ είχε σημαντική παρουσία στους δύο μεγαλύτερους ισπανικούς σύλλογους Ρεάλ Μαδρίτης και Μπαρτσελόνα.

Από το 2007 ως το 2009 φόρεσε την φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης, ενώ στον Ολυμπιακό αγωνίστηκε την σεζόν 2013-14 αξίζει να σημειωθεί πως αποτέλεσε μεταγραφικό στόχο του Παναθηναϊκού το καλοκαίρι του 2007, είχε πρόταση από τους πράσινους αλλά υπέγραψε στην Ρεάλ.

1998-2001 Ρίβερ Πλέιτ 86 (45)
2001-2007 Μπαρτσελόνα 123 (49)
2004-2005 →Μονακό 29 (9)
2005-2006 →Σεβίλλη ΦΚ 29 (9)
2007-2009 Ρεάλ Μαδρίτης 17 (4)
2009-2012 Μπενφίκα 69 (24)
2012-2013 Μάλαγα ΚΦ 27 (8)
2013-2014 Ολυμπιακός Πειραιώς 26 (12)
2014-2015 Ελλάς Βερόνα 15 (1)
2015-2016 Ρίβερ Πλέιτ 13 (0)

Τίτλοι
Διεθνής
Εθνική Ελπίδων Αργεντινής U-20
Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου κάτω των 20 ετών: 2001
Ολυμπιακή ομάδα Αργεντινής
Ολυμπιακοί αγώνες: 2004
Σύλλογοι
Ρίβερ Πλέιτ
Πρωτάθλημα Αργεντινής-Απερτούρα: 1999
Πρωτάθλημα Αργεντινής-Κλαουσούρα: 2000
Σεβίλλη ΦΚ
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ: 2006
Μπαρτσελόνα
Σούπερκαπ Ισπανίας: 2006
Ρεάλ Μαδρίτης
Πρωτάθλημα Ισπανίας: 2008
Σούπερκαπ Ισπανίας: 2008
Μπενφίκα
Πρωτάθλημα Πορτογαλίας: 2010
Κύπελλο Πορτογαλίας: 2010, 2011, 2012
Ολυμπιακός
Σούπερλιγκ: 2013-2014

Νίκος Βέργος 

Πρώτα χρόνια
Πιο μικρός έπαιζε χάντμπολ στην ομάδα της πόλης του (Πόντιοι Κιλκίς), ξεχώριζε από τα παιδιά της ηλικίας του, όμως πολύ γρήγορα τον κέρδισε το ποδόσφαιρο. Αποκτήθηκε από τον Αλέξανδρο Κιλκίς, αλλά στα 14

του χρόνια τον εντόπισαν οι σκάουτερ του Ολυμπιακού και τον πήγαν στου Ρέντη.

Νωρίτερα, ταξίδεψε δύο φορές στη Βαρκελώνη για λογαριασμό της Μπαρτσελόνα. Την πρώτη για ιατρικές εξετάσεις και προπονήσεις. Τη δεύτερη δοκιμάστηκε για μία εβδομάδα. Θα ακολουθούσε το τελικό τεστ, αλλά ο Ολυμπιακός μπήκε σφήνα και τον απέκτησε εκπληρώνοντας τα κριτήρια τέτοιων ηλικιακών μεταγραφών της FIFA (αναλαμβάνοντας, δηλαδή, μεταξύ άλλων, και τα έξοδα διαβίωσης της οικογένειάς του). Μάλιστα, ένα χρόνο αργότερα, στα 15 του, υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με τους «ερυθρόλευκους».

Με εντυπωσιακή παρουσία στην Κ17 (πρώτος σκόρερ της ομάδας δύο σερί σεζόν) και από το 2013 στην Κ20 του Ολυμπιακού, ο διεθνής με την ομάδα Νέων, Νίκος Βέργος έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού τον Σεπτέμβριο του 2013 στον αγώνα Κυπέλλου κόντρα στον Φωκικό.

Πέρασε στο παιχνίδι στο 38ο λεπτό στη θέση του Κάμπελ που αισθάνθηκε κάποιες στομαχικές διαταραχές. Στις 19 Μαρτίου του 2014 έπαιξε ως αλλαγή στο εκτός έδρας ματς με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για την φάση των 16 του Champions League όπου ο Ολυμπιακός ηττήθηκε με 3-0.

Έλτσε (δανεισμός)
Στις 20 Αυγούστου του 2015 ο Βέργος παραχωρήθηκε ως δανεικός στην ισπανική Έλτσε που αγωνιζόταν στην Σεγούντα Ντιβισιόν.  Με την ισπανική ομάδα κατέγραψε 2 γκολ σε 12 συμμετοχές.

Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια (δανεισμός)
Στις 24 Αυγούστου του 2016 δόθηκε ως δανεικός στη δεύτερη ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης που αγωνιζόταν στην Σεγούντα Ντιβισιόν Β.

Με την φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια είχε απολογισμό 5 γκολ σε 25 συμμετοχές.Στις 30 Μαΐου του 2017 ο Βέργος αποχώρησε από την ομάδα αφού η οψιόν αγοράς του από τους Ισπανούς δεν ενεργοποιήθηκε.

Βάσας (δανεισμός)
Στις 29 Αυγούστου του 2017 η ουγγρική Βάσας ανακοίνωσε την απόκτηση του Έλληνα επιθετικού με την μορφή δανεισμού για έναν χρόνο.

Επιστροφή στον Ολυμπιακό
Τον Ιανουάριο του 2018 επέστρεψε στον Ολυμπιακό. Κατά τη διάρκεια της σύντομης επιστροφής του στο λιμάνι πραγματοποίησε 2 εμφανίσεις, αγωνιζόμενος μόλις 40 λεπτά και χωρίς να σημειώσει κάποιο τέρμα.

2014-2018 Ολυμπιακός 5 (1)
2015-2016 →Έλτσε 13 (2)
2016-2017 →Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια 25 (5)
2017-2018 →Βάσας 4 (0)